Architektura
ARCHITEKTURA
Nowoczesna architektura

Fala Park w Wolsztynie. Nowoczesna bryła w środku historyzującej zabudowy

  • Komentarze

Fala Park w Wolsztynie

Kształt i gabaryty budynku zostały ściśle podporządkowane jego programowi

Fot: PL.architekci
  • Fala Park w Wolsztynie
  • Fala Park w Wolsztynie
  • Fala Park w Wolsztynie
  • Fala Park w Wolsztynie
  • Fala Park w Wolsztynie
  • Fala Park w Wolsztynie
  • Fala Park w Wolsztynie
  • Fala Park w Wolsztynie
  • Fala Park w Wolsztynie
  • Fala Park w Wolsztynie

Jak zaprojektować budynek, który będzie przyjazny i atrakcyjny dla użytkowników w różnym wieku, niedrogi w realizacji a przy tym nowoczesny? Z takim wyzwaniem zmierzyli się PL.architekci z Poznania – autorzy projektu rodzinnego centrum sportów i rekreacji Fala Park w Wolsztynie.

Budynek powstał zaledwie 300 metrów od rynku, w sąsiedztwie zabytkowego parku. By nadać właściwą rangę miejscu, które wcześniej zajmowały obiekty poprzemysłowe i gospodarcze, musiał być atrakcyjny nie tylko pod względem funkcji, ale także formy.

"Sportowa" bryła

Kształt i gabaryty bryły zostały ściśle podporządkowane jego programowi, w szczególności standardowym wymiarom kortu tenisowego, sal do squasha oraz torów bowlingowych. Drugim ważnym dla rozwiązań architektonicznych czynnikiem było otoczenie, którego walory projektanci chcieli w maksymalnym stopniu wykorzystać i podkreślić. Wszystkie pomieszczenia, które wymagają światła dziennego, skierowane zostały w stronę jeziora, a ich nadmiernemu nagrzewaniu zapobiegają zewnętrzne okiennice wypełnione siatką ciągniono-gietą. 'Rozdrabniając' elewacje, dodają one budynkowi dynamiki, a w połączeniu z pasami podwieszanego sufitu oraz liniowym ułożeniem lamp skupiają i kierują wzrok przebywających w środku osób na zewnątrz.

Estetyczna edukacja

Nowoczesna forma obiektu ma w intencji projektantów służyć edukacji estetycznej i architektonicznej mieszkańców miasta. Większość powstających w centrum Wolsztyna budynków utrzymana jest w historyzującej, zachowawczej stylistyce, która nie wnosi nowej jakości do przestrzeni miasta. Fala Park ma się tej konwencji przeciwstawić, pokazując, że w starą tkankę miejską można z powodzeniem wkomponować nowoczesną bryłę i nawet przy mocno ograniczonym budżecie (11 milionów złotych) uzyskać ciekawy efekt estetyczny i stworzyć atrakcyjną przestrzeń publiczną.

Nowoczesne wnętrza

Nowoczesność dominuje także we wnętrzach. Mając na uwadze zróżnicowane grono odbiorców oraz niewielki budżet, architekci zdecydowali się na rozwiązania proste i tanie w realizacji, ale nie zimne i sterylne. Stworzeniu przyjaznej atmosfery służy między innymi kolor – żywe barwy podkreślają ruch, a kontrastowe zestawienie czarnych ścian z soczyście żółtymi poliuretanowymi posadzkami wprowadza do wnętrz dynamikę. W salach sportowych podłogi wykonano z przemysłowej mozaiki dębowej.

Projektując budynek, architekci postawili na jego maksymalne otwarcie – zarówno w relacji z otoczeniem, jak i organizacji wnętrza. Poszczególne strefy funkcjonalne przeplatają się z sobą, a elementem spajającym i porządkującym przestrzeń jest zielona ściana wspinaczkowa, która w holu ma swoją kontynuację w postaci atrapy przenikającej w głąb obiektu i pełniącej rolę trzonu komunikacyjnego. Ściana ma bryłowatą, fasetową strukturę, a jej elementy 'wchodzą' na inne, np. na zbudowane z wielobocznych form schody, stoliki zaś kształtem przypominają oderwane od niej głazy. W ten sposób pojawiające się w całym budynku 'skalne' motywy stają się jego estetycznym lejtmotywem.

Ze względu na rentowność inwestycji, program obiektu musiał uwzględniać odbiorców w różnym wieku. Znalazły się w nim więc tory bowlingowe, sale do squasha, spinning i fitness, ściana wspinaczkowa, siłownia, kraina zabawy dla dzieci, mini golf, wypożyczalnia sprzętu sportowego, a także stanowiący niewątpliwą atrakcję kort tenisowy na dachu budynku, z którego roztacza się widok na miasto i jezioro. Całość uzupełniają funkcje gastronomiczne.

Architekci: PL.architekci
Inwestor prywatny: Fala Park sp. z o.o.
Powierzchnia zabudowy: 1278 mkw
Powierzchnia użytkowa: 1985 mkw
Koszt: 11 mln, w tym 4 mln z funduszy UE
Projekt: 2009 - 2011
Realizacja: 2010 - 2012

przeczytaj rowniez
  • ŻYCIE W ARCHITEKTURZE 2000
    ŻYCIE W ARCHITEKTURZE 2000

    Celem konkursu jest promocja najlepszej architektury miejskiej, zrealizowanej w okresie Trzeciej Rzeczypospolitej oraz pobudzenie wrażliwości społecznej na kształt naszego otoczenia. więcej

  • Na granicy możliwości – wieżowiec Taipei 101
    Na granicy możliwości – wieżowiec Taipei 101

    Wieżowiec Taipei 101 w mieście Tajpej, stolicy Tajwanu. Mający 508 metrów gigant jest dzisiaj najwyższym budynkiem na świecie. Jego projektantom przyszło się zmierzyć z problemami trudnych warunków posadowienia (jakość gruntu określono jako niezadowalającą), silnych wiatrów  (tajfuny występują tu kilka razy w roku) i trzęsień ziemi (działka jest położona około 200 metrów od linii uskoku tektonicznego). Budynek należało wyposażyć w specjalny system tłumienia drgań i kołysania, by zapewnić możliwie jak największy komfort dziesięciu tysiącom jego użytkowników. Jednocześnie do poruszania się między  wszystkimi 101 kondygnacjami przeznaczono 61 wind, z czego dwie, zapewniające dojazd na najwyżej położone piętra osiągają rekordowe szybkości, potwierdzone wpisem do Księgi Rekordów Guinessa. więcej

  • ŻYCIE W ARCHITEKTURZE 2002
    ŻYCIE W ARCHITEKTURZE 2002

    Czwarta edycja konkursu ŻYCIE W ARCHITEKTURZE. Finał odbył się w siedzibie SARP-u w Warszawie, 10 stycznia więcej

  • PROJEKT ZAHY HADID: Na granicy możliwości Centrum Nauki phaeno
    PROJEKT ZAHY HADID: Na granicy możliwości Centrum Nauki phaeno

    Centrum Nauki phaeno w Wolfsburgu, realizacja pracowni Zahy Hadid, odbiega od wszelkich konwencji kształtowania formy i dyspozycji funkcjonalnej budynku. Phaeno odrywa się od ziemi. Jego miękka, opływowa bryła, o wielkopowierzchniowych pochyłych ścianach, stojąc na dziesięciu żelbetowych „nogach”, pozwala przestrzeni miasta swobodnie przelewać się pod spodem i wokół budynku. Wielka żelbetowo-stalowa skorupa mieszcząca powierzchnię ekspozycyjną zamyka w sobie jednoprzestrzenne wnętrze urozmaicone zmiennym przebiegiem sufitu, podłóg i ścian, które tworzą wrażenie zagadkowego, niemalże księżycowego krajobrazu. Realizacja tych wizji nie byłaby możliwa bez nowoczesnych technologii budowlanych – a szczególnie bez betonu samozagęszczającego i jego specyficznych właściwości – ani bez ścisłej współpracy inżynierów i architektów. więcej

Autor: des
Zdjęcia: PL.architekci
Data publikacji: 18.10.2012 09:21
do góry
uaktualnij licznik
Miesięcznik architektura
W numerze 04/2017:
  • Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku
  • Aparthotel Lwowska 1 w Krakowie
  • Węzeł przesiadkowy w Solcu Kujawskim
  • Apartamenty LEA 251 w Krakowie
  • więcej
Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody TIME S.A. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody TIME S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.