Architektura
ARCHITEKTURA

Stadion Allianz Arena w Monachium - Na granicy możliwości

  • Komentarze

Na granicy możliwości - Stadion Allianz Arena w Monachium

Stadion Allianz Arena w Monachium

Fot: z archiwum firm covertex, Siteco oraz archiwum fotograficznego Allianz Arena
  • Na granicy możliwości - Stadion Allianz Arena w Monachium
  • Na granicy możliwości - Stadion Allianz Arena w Monachium
  • Na granicy możliwości - Stadion Allianz Arena w Monachium
  • Na granicy możliwości - Stadion Allianz Arena w Monachium
  • Na granicy możliwości - Stadion Allianz Arena w Monachium
  • Na granicy możliwości - Stadion Allianz Arena w Monachium
  • Na granicy możliwości - Stadion Allianz Arena w Monachium
  • Na granicy możliwości - Stadion Allianz Arena w Monachium
  • Na granicy możliwości - Stadion Allianz Arena w Monachium

Allianz Arena w Monachium to realizacja pracowni Herzog & de Meuron nie przypominająca żadnego znanego dotąd stadionu. Tym, co najbardziej charakterystyczne jest złożona z modularnych poduszek aktywna elewacja. Pretekstem do tej (kosztownej) zabawy było to, że gospodarzami obiektu są dwa monachijskie kluby. Stadion przybiera barwy tej drużyny, która w danej chwili gra. Podczas innych wydarzeń fasada promieniuje łagodnym białym blaskiem. Światło i kolor oraz dynamiczna bryła dematerializują potężny budynek, a jednocześnie pozwalają od razu odnaleźć go w krajobrazie miasta

Świecąca poduszka

Półprzezroczysta i świecąca „skóra” stadionu Allianz Arena jest jedną z największych konstrukcji membranowych na świecie – ma powierzchnię 66 000 metrów kwadratowych. Projektanci opanowali już tworzenie skomplikowanych geometrycznie membran i zapewnienie odpowiednich warunków akustycznych, termicznych i oświetleniowych wewnątrz osłoniętych nimi budynków. Również zastosowanie folii ETFE do budowy dachu czy elewacji nie stanowi nowości w budownictwie. Jednak dopiero w projekcie monachijskiego stadionu architekci i konstruktorzy napotkali w tak dużej skali jednocześnie wszystkie problemy i zalety związane z użyciem tego materiału. Wytrzymałość, przepuszczalność światła, warunki akustyczne, łączenie folii z konstrukcją nośną – to wszystko zagadnienia, które w projekcie podporządkowano koncepcji skomplikowanej przestrzennie ciągłej powłoki, otulającej stadion.

Zagadnienia projektowe

Projektanci stadionu Allianz Arena stanęli przed trudnym zadaniem spełnienia zarówno wysokich wymagań wobec nowoczesnego obiektu na Puchar Świata, jak i zmierzenia się z legendą stadionu olimpijskiego z 1972 roku, który stał się ikoną współczesnej architektury i jedną z wizytówek miasta. Równowagę pomiędzy inspirującą architekturą, wyrażającą ducha sportu a złożonymi uwarunkowaniami projektowymi, bezpieczeństwa i funkcjonalnymi uzyskano dzięki ścisłej współpracy biur Herzog & de Meuron oraz ArupSport – od opracowania konkursowego po projekty wykonawcze.

Współczesne stadiony stają się skomplikowanymi obiektami, które zapewniają szeroki zakres urządzeń dla kibiców, mediów, graczy i obsługi. Odpowiedni dobór i standard tych urządzeń ma znaczenie dla odbioru przez użytkowników, jednak kluczem do sukcesu stadionu jest zawsze jego serce – widownia.

Zasadniczym celem projektantów było stworzenie wokół trybun ekscytującej i jednocześnie kameralnej atmosfery. Wymagało to odpowiedniego wyważenia pomiędzy takimi czynnikami jak komfort siedzenia, jakość widzenia, odległość widza od pola gry. Niestety, w praktyce te czynniki ze sobą kolidują: można polepszać widoczność zmniejszając głębokość rzędów (pogarszając komfort siedzenia), lub odsuwać widownię od pola gry (pogarszając jakość widzenia).

Widownię Allianz Areny tworzą trzy rzędy trybun uzupełnione nieciągłą lożą, umieszczoną pomiędzy górną krawędzią środkowej, a dolną krawędzią górnej trybuny. Trybuna środkowa jest jednak wyjątkowo duża – może pomieścić wiele miejsc specjalnych w centrum zachodniej części widowni. Jej wielkość i odsunięcie od spodu górnej trybuny pozwoliły wprowadzić dodatkowe kondygnacje użytkowe ponad holem recepcyjnym. W ten sposób za misą widowni powstały trzy (zwykle mieszczą się dwie) kondygnacje użytkowe, generujące dodatkowy przychód, dostępne z poziomu holu. Ma on postać otwartego obejścia, okalającego  podstawę środkowej trybuny, i pełni funkcję „syfonu”, który zasysa tłumy ludzi sprzed wejścia głównego do środka i rozprowadza ich do odpowiednich przejść na misę stadionu.

przeczytaj rowniez
Źródło: "Architektura-murator"01/2006
Autor: Karl-Fritz Roll, Roland Reinardy, Rudolf Findeiss, Walter Zettlitzer
Zdjęcia: z archiwum firm covertex, Siteco oraz archiwum fotograficznego Allianz Arena
Data publikacji: 8.03.2012 09:17
do góry
uaktualnij licznik
Miesięcznik architektura
W numerze 04/2017:
  • Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku
  • Aparthotel Lwowska 1 w Krakowie
  • Węzeł przesiadkowy w Solcu Kujawskim
  • Apartamenty LEA 251 w Krakowie
  • więcej
Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody TIME S.A. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody TIME S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.