„Newsletter archiramy. Co tydzień najświeższe i najciekawsze
wiadomości ze świata architektury i dizajnu w Twojej
skrzynce mailowej”.

Architektura
ARCHITEKTURA
Architektura sakralna

Pomysł na projekt kościoła – nowoczesna architektura kościołów wcale nie musi odstraszać

  • Komentarze

Kościół na Tajwanie - architektura sakralna

Kościół ma łącznie około 1240 m2 powierzchni

Fot: Shawn Liu Studio
  • Kościół na Tajwanie - architektura sakralna
  • Kościół na Tajwanie - architektura sakralna
  • Kościół na Tajwanie - architektura sakralna
  • Kościół na Tajwanie - architektura sakralna
  • Kościół na Tajwanie - architektura sakralna
  • Kościół na Tajwanie - architektura sakralna
  • Kościół na Tajwanie - architektura sakralna
  • Kościół na Tajwanie - architektura sakralna
  • Kościół na Tajwanie - architektura sakralna
  • Kościół na Tajwanie - architektura sakralna
  • Kościół na Tajwanie - architektura sakralna
  • Kościół na Tajwanie - architektura sakralna
  • Kościół na Tajwanie - architektura sakralna
  • Kościół na Tajwanie - architektura sakralna
  • Kościół na Tajwanie - architektura sakralna

Na Tajwanie powstał kolejny przykład ciekawiej architektury współczesnej. Interesujący projekt kościoła zaprezentowała pracownia MAYU architects+. Kościół przyciąga nie tylko ciekawą elewacją, ale również pomysłowym układem funkcjonalnym. Jednak przede wszystkim, jest to dowód na to, że architektura sakralna nie musi być monumentalna i dominująca w tkance miejskiej.

Zrealizowany w Tainan na Tajwanie projekt kościoła jest elementem, który miał współgrać z otaczającymi go budynkami. W Polsce, wkomponowanie nowego kościoła w istniejącą, gęsto zabudowaną tkankę miasta, jest zawsze największym problemem. Mimo że powstały na Tajwanie kościół różni się nieco swoją organizacją funkcji od tego, do czego przyzwyczailiśmy się w Polsce, to może warto zastanowić się nad tym, jak w projekty kościołów w Polsce wzbogacić w ciekawą architekturę.

Projekt kościoła zakładał jasny podział funkcji między poszczególnymi piętrami

W odpowiedzi na kontekst miejsca, na niższych kondygnacjach zaprojektowano przestrzenie, które mają wspomagać  podtrzymywanie relacji między mieszkańcami tej okolicy. I tak powstały tu pomieszczenia takie jak kawiarnia czy rodzinna księgarnia, które zapraszają społeczeństwo do bliższego poznania zarówno wspólnoty kościoła, jak do poznania osób z  sąsiedztwa, które niekoniecznie są wierzące.

Z drugiej strony, ważną funkcję pełnią białe i doświetlone naturalnym światłem, klatki schodowe. Prowadzą one do głównego sanktuarium, które znajduje się na wyższych kondygnacjach. Dzięki temu rozwiązaniu powstaje metaforyczne przejście z przyziemnej strefy życia do tej uduchowionej.

Projekt kościoła zakładał widoczne rozdzielenie funkcji sakralnej od świeckiej

Miejsce, które poświęcone jest kultowi Boga, zostało zamknięte w dwupiętrowym, sześciennym kubiku. Zawisł on nad „świeckim” parterem. Kubik został w całości wykonany z betonu architektonicznego. Naturalne światło dociera do wnętrza sanktuarium przez przeszkloną elewację frontową, która z zewnątrz przekryta została aluminiowymi, perforowanymi ekranami. Biała klatka schodowa kończy się na najwyższym piętrze kościoła, które składa się z trzech oddzielnych pomieszczeń przeznaczonych do modlitwy. Użytkownik, który staje na najwyższym spoczniku schodów i odwróci się w stronę frontowej elewacji, widzi biały krzyż unoszący się za szklaną fasadą.

Projekt kościoła powstał w oparciu o kilka podstawowych rozwiązań materiałowych

W projekcie kościoła wykorzystano głównie beton architektoniczny, dający wrażenie materiału chłodnego i spokojnego. Równowagi w tym rozwiązaniu nadaje ciepło drewna i miedź wykorzystana do wykończenia zakrzywionego sufitu w sanktuarium. Całość spinają dębowe schody i delikatne ekrany na fasadzie głównej.

Zaprojektowane na elewacji ekrany są metaforą piór. Cała elewacja ma przypominać skrzydło orła. Ta metafora miała na celu połączyć możliwości współczesnej architektury z emocjonalnym wymiarem kościoła. W związku z nawiązaniem do metafory, powstały układ aluminiowych elementów nie jest przypadkowy. Orientacja każdego „pióra” obliczana jest według sekwencji Fibonacciego – każde „pióro” zmienia swoje położenie o dwa stopnie. Dzięki temu, mimo wykorzystania sztywnego materiału, fasada nabiera miękkości, przezierności i rzeczywiście przypomina rozłożone skrzydło ptaka.

przeczytaj rowniez
Autor: MAYU architects+ - materiały prasowe
Zdjęcia: MAYU architects+ - materiały prasowe, Shawn Liu Studio
Data publikacji: 21.03.2017 16:15
do góry
uaktualnij licznik
Miesięcznik architektura
W numerze 04/2017:
  • Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku
  • Aparthotel Lwowska 1 w Krakowie
  • Węzeł przesiadkowy w Solcu Kujawskim
  • Apartamenty LEA 251 w Krakowie
  • więcej
Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody ZPR Media S.A.. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody ZPR Media S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.