Architektura
ARCHITEKTURA

Cielesność architektury - rozmowa z Toyo Ito

  • Komentarze

Toyo Ito

Toyo Ito

Fot: Adam Chałupski
  • Toyo Ito
  • Toyo Ito
  • Toyo Ito
  • Toyo Ito
  • Toyo Ito
  • Toyo Ito
  • Toyo Ito
  • Toyo Ito
  • Toyo Ito
  • Toyo Ito
  • Toyo Ito
  • Toyo Ito
  • Toyo Ito
  • Toyo Ito

Chciałbym projektować rzeczy, których nie da się ująć słowami, które trudno tak po prostu opisać. O swojej  filozofii projektowania oraz wyzwaniach współczesnej architektury mówi japoński architekt Toyo Ito, autor m.in. biblioteki dla Akademii Sztuk Pięknych Tama w Tokio oraz opery Tai-chung na Tajwanie

Toyo Ito Toyo Ito (ur. 1941) Poświęcił się architekturze, choć w młodości chciał zostać zawodowym bejsbolistą. Po ukończeniu w 1965 roku studiów na uniwersytecie w Tokio, zdobywał doświadczenie w studiu Kionori Kikutake – jednego z twórców japońskiego metabolizmu. W 1971 roku otworzył w Tokio biuro Urbot (Urban Robot). Od 1979 roku nosi ono nazwę Toyo Ito & Associates. To tam pracowali znani dziś architekci, tacy jak Astrid Kleim i Mark Dytham z Kda czy założyciele biura SAANA. W 2002 roku Toyo Ito odebrał Złotego Lwa za życiowy dorobek na biennale architektury w Wenecji, a w 2006 roku złoty medal RIBA. Prowadzi wykłady na wielu uczelniach, opublikował również kilka książek (Generative Order, 2007, Conversaciones con estudiante, 2005). Pracownia Toyo Ito liczy ponad 40 architektów, w przeważającej części pochodzących z Japonii, oraz zatrudnionych okresowo stażystów z różnych krajów. Poza Tokio biuro ma również swój oddział w Barcelonie.

Adam Chałupski: O co zapytałby Pan Le Corbusiera, gdyby miał Pan możliwość go spotkać?

Toyo Ito: Kiedy Corbu był jeszcze młody, na początku swojej kariery zawodowej, jego projekty były bardzo proste i teoretyczne. Potem stały się organiczne i dużo swobodniejsze. Mnie fascynują nie tylko projekty, ale również to, w jaki sposób żył w drugiej połowie życia. Gdybym miał możliwość, zapytałbym go, co spowodowało zmianę.

Czerpie Pan pomysły z tradycji japońskiej. W jaki sposób ujawnia się ona w Pana projektach i jakim kluczem można posługiwać się, by ją odnaleźć?

Nie sama tradycja ani nawet tradycja ściśle architektoniczna, ale język japoński – to on ma pewną specjalną jakość, która oddziałuje na moje projekty. W japońskim poszczególne wyrazy nie łączą się ze sobą bezpośrednio, a treść często znajduje się pomiędzy słowami. To, co jest pomiędzy nimi, jest bardzo swobodne, wieloznaczne. Nawet jeśli nie rozumiesz znaczenia, to przestrzeń, jaka istnieje w tym języku, powoduje, że możesz w pewnym sensie uczestniczyć w rozmowie... Taka właśnie struktura jest podobna do idei japońskich ogrodów i w ten sposób, pośrednio, moja architektura prawdopodobnie związana jest z japońską tradycją.

Jaką rolę odgrywa w Pana projektach ekologia?

Zanim pomyślimy o idei ekologii powinniśmy poszukać relacji pomiędzy architekturą a przyrodą i otoczeniem. Tradycyjna architektura Japonii, szczególnie ta drewniana, jest otwarta na naturę. Granica miedzy przyrodą a budynkiem jest tu nieostra – przenikają się one. Jednak w przypadku współczesnej architektury pozostaje ona bardzo wyraźna i sztuczna. Chciałbym to zmienić, nie mogę jednak wrócić do przeszłości. Wierzę natomiast, że poprzez rozmywanie i poszerzenie strefy wzajemnego przenikania się budynku oraz przyrody, może on stać się bardziej ekologiczny.

Co jest wyzwaniem, którego przezwyciężenie, rozwinęłoby współczesną architekturę?

Generalnie interesuje mnie projektowanie budynków publicznych. Ich struktura jest ściśle określona przez funkcję. Inaczej jest w przypadku prywatnych domów mieszkalnych, gdzie można pozwolić sobie na pewną wolność w projektowaniu. Zależy mi na tym, aby zmienić tę ścisłą strukturę przestrzeni publicznej. To bardzo trudne przedsięwzięcie. W gruncie rzeczy, mimo iż projektuję budynek użyteczności publicznej, chcę aby przebywanie w nim było jak dialog dwóch indywidualności. Moja teoria architektury to sprzeciw wobec traktowania użytkowników przestrzeni publicznej jako masy. Zakładam, że akumulują się w niej indywidualności.

przeczytaj rowniez
  • Mistrzowie fotografii architektury: Vera Lutter
    Mistrzowie fotografii architektury: Vera Lutter

    Vera Lutter jest znana ze swych monumentalnych, czarnobiałych fotografii przestrzeni miejskich. Jej zdjęcia to negatywy, powstające w przekształconych w camera obscura pomieszczeniach. Odrealnione obrazy miast, tworzone przez artystkę, są rozpoznawalne na całym świecie więcej

  • ŻYCIE W ARCHITEKTURZE 2000
    ŻYCIE W ARCHITEKTURZE 2000

    Celem konkursu jest promocja najlepszej architektury miejskiej, zrealizowanej w okresie Trzeciej Rzeczypospolitej oraz pobudzenie wrażliwości społecznej na kształt naszego otoczenia. więcej

  • Na granicy możliwości – wieżowiec Taipei 101
    Na granicy możliwości – wieżowiec Taipei 101

    Wieżowiec Taipei 101 w mieście Tajpej, stolicy Tajwanu. Mający 508 metrów gigant jest dzisiaj najwyższym budynkiem na świecie. Jego projektantom przyszło się zmierzyć z problemami trudnych warunków posadowienia (jakość gruntu określono jako niezadowalającą), silnych wiatrów  (tajfuny występują tu kilka razy w roku) i trzęsień ziemi (działka jest położona około 200 metrów od linii uskoku tektonicznego). Budynek należało wyposażyć w specjalny system tłumienia drgań i kołysania, by zapewnić możliwie jak największy komfort dziesięciu tysiącom jego użytkowników. Jednocześnie do poruszania się między  wszystkimi 101 kondygnacjami przeznaczono 61 wind, z czego dwie, zapewniające dojazd na najwyżej położone piętra osiągają rekordowe szybkości, potwierdzone wpisem do Księgi Rekordów Guinessa. więcej

  • ŻYCIE W ARCHITEKTURZE 2002
    ŻYCIE W ARCHITEKTURZE 2002

    Czwarta edycja konkursu ŻYCIE W ARCHITEKTURZE. Finał odbył się w siedzibie SARP-u w Warszawie, 10 stycznia więcej

Źródło: "Architektura-murator" 8/2010
Autor: Adam Chałupski, Tłumaczenie z języka japońskiego Kenta Fukunishi
Zdjęcia: Adam Chałupski, dzieki uprzejmości Toyo Ito & Associates, CG, kuramochi + oguma, z archiwum pracowni Toyo Ito & Associates, Ishiguro Photographic Institute
Data publikacji: 10.06.2011 15:22
do góry
uaktualnij licznik
Archikrator
Wywiad z:

... na temat:
Małe jest piękne, czyli jak urządzić kuchnię dla singla

Standardowe mieszkanie singla to najczęściej kawalerka lub dwa, niewielkie pokoje. Aranżacja tak małego metrażu, zwłaszcza przestrzeni do gotowania ...

  • skomentuj
  • więcej
Zbigniew Oksiuta
Wywiad z:
... na temat:
Architektura jako żywy obiekt – rozmowa ze Zbigniewem Oksiutą

Jesteśmy na pokładzie statku kosmicznego Ziemia. To pojazd o skończonej wielkości, który już od dawna nie jest w ...

  • skomentuj
  • więcej
Jakub Banasiak
Wywiad z:
... na temat:
Jakub Banasiak, opowiada o wystawie twórczości Gabriela i Hanny Rechowiczów

Jakub Banasiak, kurator galerii Kolonie w Warszawie, opowiada o wystawie „Surrealizm stosowany”. Pokazuje jak Gabriel Rechowicz i jego ...

  • skomentuj
  • więcej
Miesięcznik architektura
W numerze 04/2017:
  • Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku
  • Aparthotel Lwowska 1 w Krakowie
  • Węzeł przesiadkowy w Solcu Kujawskim
  • Apartamenty LEA 251 w Krakowie
  • więcej
Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody TIME S.A. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody TIME S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.