Klepisko

Klepisko to zastępująca podłogę powierzchnia z ubitej gliny, niekiedy zmieszanej z sieczką. Klepiska występowały w chłopskich chatach, stodołach, niektórych pomieszczeniach gospodarczych takich jak piwnice (por. architektura wernakularna). Taką powierzchnię można było łatwo przygotować, korzystając z dostępnej na miejscu gliny, praca nie wymagała umiejętności budowlanych. Klepisko wysypywano niekiedy po zamieceniu świeżym piaskiem. Czasem rozkładano na nim słomę albo sitowie, co było dla mieszkańców szczególnie korzystne zimą, gdy glina była zimna i wilgotna.  
Klepisko było elementem chłopskiej chaty jeszcze w początkach XX wieku. Choć w izbach zamożniejszych domów chłopskich układano podłogi z desek, gliniana polepa była wystarczająca dla mniej ważnych pomieszczeń, takich jak sień.  

Klepisko to także nazwa ubitej, uklepanej ziemi w budynku albo na podwórzu, służącej do celów roboczych w gospodarstwie, np. do młócenia zboża, niekiedy także do przechowywania ziarna.


Więcej informacji
Buchner A., Buchner M., Laube J., Zarys projektowania i historia architektury, Warszawa 1983
Czajkowski J., Budownictwo ludowe Podkarpacia, Sanok 1977
Czerwiński T., Budownictwo ludowe w Polsce, Warszawa 2008

Autor: KZ
Data publikacji: 13.10.2015 15:55
Tagi: architektura ludowa
  • Warszawskie Filtry z miedzianym dachem Odtwórz
    TVrama

    Warszawskie Filtry z miedzianym dachem

    Miedziany dach, wieńczący budynek warszawskich Filtrów, ma za zadanie korespondować z zabytkowym charakterem kompleksu Filtrów.

    • skomentuj
    • więcej
Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody TIME S.A. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody TIME S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.