Łuk pełny

Łuk pełny, czyli półkolisty, ma strzałkę równą połowie rozpiętości łuku. Oznacza to, że wysokość łuku w środku jest równa połowie jego szerokości – rozpiętości. Cecha ta narzuca proporcje wnętrza; budowa wyższych sklepień przy zachowaniu tej samej szerokości nawy stała się możliwa dopiero po wprowadzeniu łuków ostrych w gotyku.
Łuk pełny, podobnie jak podkowiasty i odcinkowy, jest wycinkiem jednego koła. Znane są także łuki o bardziej skomplikowanym kształcie, złożone z wycinków dwóch lub większej liczby kół, a niekiedy także odcinków prostych. Mają one zwykle gorsze właściwości konstrukcyjne od łuku pełnego, są stosowane głównie ze względu na dekoracyjny efekt.

Łuk pełny dominował w budownictwie od czasów starożytnych do średniowiecza; stosowano go w architekturze starożytnego Rzymu, we wczesnym chrześcijaństwie, Bizancjum, w architekturze romańskiej, a następnie ponownie od renesansu.

Łuk pełny to nie jedyny rodzaj łuku. Inne warianty mogą być podwyższone, a więc mieć strzałkę dłuższą niż połowa rozpiętości łuku, albo przeciwnie, obniżone, o strzałce mniejszej niż połowa rozpiętości łuku.

Powiązane hasła: sklepienie kolebkowe, kopuła, łuk Tudorów, łuk tęczowy, łuk triumfalny, ośli grzbiet

Autor: KZ
Data publikacji: 19.08.2015 12:15
Tagi: Łuk
  • Warszawskie Filtry z miedzianym dachem Odtwórz
    TVrama

    Warszawskie Filtry z miedzianym dachem

    Miedziany dach, wieńczący budynek warszawskich Filtrów, ma za zadanie korespondować z zabytkowym charakterem kompleksu Filtrów.

    • skomentuj
    • więcej
Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody TIME S.A. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody TIME S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.