Lifestyle
LIFESTYLE

Fotografia po zmroku – najlepsze nocne zdjęcia w historii fotografii

  • Komentarze

Mulberry Street, Sid Grossman

Mulberry Street, 1948, autor: Sid Grossman (amerykański fotograf 1913–1955). Grossman był jednym z największych kronikarzy klasy pracującej w Nowym Jorku w latach 30. i 40. Na zdjęciu widać ulicę Mulberry w czasie święta San Gennaro w Małej Italii.

Fot: Sid Grossman / Courtesy Howard Greenberg Gallery, NYC
  • Mulberry Street, Sid Grossman
  • Call, Otto Steinert
  • Chicago, Impression at Night, Gordon H. Coster
  • Theater Marquee, William Klein
  • Human Head, Weegee
  • A Pillar of the Corvisart Metro, Brassaï
  • Impressions of Chicago, Gordon H. Coster
  • Ausstellungs-Gebäude, Werner Mantz
  • Broadway nocą, Alvin Langdon Coburn
  • Skrzyżowanie ulic nocą, Robert Frank

Kiedyś wraz z zachodem słońca kończyła się praca fotografa. Brak światła uniemożliwiał wykonywanie zdjęć. Jednak od końca XIX wieku wraz z postępem techniki fotograficznej rozpoczęła się wielka przygoda zatrzymywania w kadrze… ciemności. Noc to jeden z najbardziej poetyckich tematów w fotografii. Prezentuje go w całości najnowsza wystawa Bight Vision: Photography After Dark w nowojorskim The Metropolitan Museum of Art

Na przełomie XIX i XX wieku nocna fotografia stała się samodzielnym gatunkiem artystycznym. Wcześniej w początkach tego medium, zarejestrowanie obrazów przy słabych warunkach oświetleniowych było prawie niemożliwe, ale we wczesnych latach XX wieku coraz doskonalsza technika fotograficzna, szybsze filmy, przenośne i bardziej poręczne aparaty oraz dostępniejsze lampy błyskowe dały artystom wolną rękę w odkrywaniu wszechświata migoczącego światła i aksamitnej ciemności, który objawiał się w godzinach pomiędzy zmrokiem a świtem. Nowocześni fotografowie byli zafascynowani nastrojami wywoływanymi przez elektryczne światło: delikatnym lśnieniem kul ulicznych latarń, skrzącymi się fasadami drapaczy chmur, oślepiającymi znakami neonów, intymnym światłocieniem pokoi skąpanych w zmiękczonym przez abażury świetle.

Nocni fotografowie byli szczególnie czuli na deszcz, śnieg, lód i mgłę – zarówno za względu estetycznych jak i praktycznych. Mokra nawierzchnia i podnosząca się mgła mogły nadać obrazom atmosferę poetyckiego odrealnienia, ale także odbijały i rozpraszały dostępne światło, skracając czas ekspozycji zdjęć.

W latach 30. z inspiracji pionierów fotografii nocnej – Brassaï w Paryżu i Billa Brandta w Londynie – fotografowie zaczęli zwracać swoją uwagę w stronę nocnego życia miasta, od ludycznego i gwarnego Święta San Gennaro w nowojorskiej Małej Italii zamieszkałej przez włoskich emigrantów aż po wystawnie eleganckie premiery w operze. Inni skupiali się na światku przestępczym lub samotnych postaciach z marginesu, ukazując noc jako ciemne królestwo przyjemności, niebezpieczeństwa i występku. Artyści z czasem zaczęli zagłębiać techniki inwigilacji wykorzystywane przez policję i wojsko (ukryte kamery, filmy na podczerwień, reflektory) aby głębiej wkraczać w ukryte wymiary nocy, wszystko po to, by zrealizować odwieczne pragnienie uchwycenia ciemności.

Najnowsza wystawa w nowojorskim The Metropolitan Museum of Art – Bight Vision: Photography After Dark (Jasna wizja: Fotografia po zmroku) przedstawia drogi, którymi podążali współcześni fotografowie, by odkrywać wizualny i symboliczny potencjał nocnych obrazów. Wśród prezentowanych  prac są nastrojowe malownicze nokturny Edwarda Steichena i Alvina Langdona Coburna; tajemnicze i pełne mroku sceny uliczne widziane w obiektywie Brassaï, Billa Brandta i Roberta Franka; abstrakcje elektrycznego światła, w których specjalizował się włoski futurysta Giuseppe Albergamo; lotnicze zdjęcia przedmieść Los Angeles wykonanych w nocy przez współczesnego artystę Davida Deutscha.

Wystawa prezentuje zbiory w całości pochodzące z kolekcji MET. Na ekspozycję składają się prace prawie 40 fotografów pokazujące nocne zdjęcia od końca XIX wieku po współczesność.

Wystawa Bight Vision: Photography After Dark
26 kwietnia 2011 – 18 września 2011
The Metropolitan Museum of Art – The Howard Gilman Gallery

przeczytaj rowniez
Źródło: materiały prasowe The Metropolitan Museum of Art, New York
Autor: TM
Zdjęcia: Weegee / International Center of Photography, Brassaï. Copyright © Gilberte Brassaï, ©2010 Artists Rights Society (ARS), New York / VG Bild-Kunst, Bonn, The Elisha Whittelsey Collection, The Elisha Whittelsey Fund, 1972, Sid Grossman / Courtesy Howard Greenberg Gallery, NYC, Marlis Steinert, Thônex, Gordon Coster, Purchase, The Horace W. Goldsmith Foundation Gift, through Joyce and Robert Menschel, 1991, William Klein
Data publikacji: 11.07.2011 16:44
do góry
uaktualnij licznik
Miesięcznik architektura
W numerze 04/2017:
  • Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku
  • Aparthotel Lwowska 1 w Krakowie
  • Węzeł przesiadkowy w Solcu Kujawskim
  • Apartamenty LEA 251 w Krakowie
  • więcej
Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody TIME S.A. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody TIME S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.