1 2 3 4 5

Nadwiślański styl

Styl nadwiślański – jedna z polskich odmian neogotyku; propozycja stylu narodowego. Styl nadwiślański był alternatywą dla rozpowszechnionego zwłaszcza na Mazowszu na stylu wiślano-bałtyckiego.
Władysław Łuszczkiewicz, historyk sztuki, konserwator i artysta w jednej osobie, ważna postać krakowskiego środowiska naukowego, w latach 80. XIX wieku za najbardziej rodzime i swoiste uznawał formy gotyku małopolskiego, wskazywał na nie jako punkt wyjściowy dla współczesnej mu architektury, zwłaszcza sakralnej. Sformułowanie koncepcji stylu nadwiślańskiego poprzedziły wieloletnie badania zabytków Krakowa i jego okolic. Badania prowadzone nad krakowską sztuką średniowieczną kazały krakowskiemu badaczowi wycofać się z opinii o bliskim związku sztuki Pomorza i Małopolski.

Termin styl nadwiślański wprowadził Jan Sas Zubrzycki w latach 90. XIX wieku. Według założeń architekta, styl miał wyrażać nasz rys narodowy, potężny, śmiały i zgodny z usposobieniem słowiańskim (Sas-Zubrzycki Jan, Styl nadwiślański jako odcień sztuki średniowiecznej, Kraków 1910). Realizacją tych założeń był kościół św. Józefa na Podgórzu w Krakowie. Inne przykłady to kościoły parafialne w Cieklinie czy Ciężkowicach.
Styl nadwiślański operował cięższymi, bardziej przysadzistymi bryłami niż styl wiślano-bałtycki, nawiązywał do gotyku, ale też architektury romańskiej, na elewacjach łączył cegłę i kamień dla bogatszego efektu dekoracyjnego.

Alternatywną propozycją stylu narodowego był sformułowany przez Stanisława Witkiewicza styl zakopiański.  

Autor: KZ
Data publikacji: 6.02.2015 10:42
Tagi: historia architektury, historyzm, styl narodowy
  • Warszawskie Filtry z miedzianym dachem Odtwórz
    TVrama

    Warszawskie Filtry z miedzianym dachem

    Miedziany dach, wieńczący budynek warszawskich Filtrów, ma za zadanie korespondować z zabytkowym charakterem kompleksu Filtrów.

    • skomentuj
    • więcej
Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody TIME S.A. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody TIME S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.